Tam, gdzie nagroda nie jest miarą zysku

15 listopada 2026

Przeczytaj Słowo Boże

Czytanie z Księgi Przysłów (Prz 31, 10-13. 19-20. 30-31)

Niewiastę dzielną kto znajdzie? Jej wartość przewyższa perły. Serce małżonka jej ufa, na zyskach mu nie zbywa; nie czyni mu źle, ale dobrze przez wszystkie dni jego życia. O wełnę i len się stara, pracuje starannie rękami. Swe ręce wyciąga po kądziel, jej palce chwytają wrzeciono. Otwiera dłoń ubogiemu, do nędzarza wyciąga swe ręce. Kłamliwy wdzięk i marne jest piękno: chwalić należy niewiastę, co boi się Pana. Uznajcie owoce jej rąk, niech w bramie sławią jej czyny.

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Tesaloniczan (1 Tes 5, 1-6)

Nie potrzeba wam, bracia, pisać o czasach i chwilach, sami bowiem dokładnie wiecie, że dzień Pański przyjdzie tak jak złodziej w nocy. Kiedy bowiem będą mówić: «Pokój i bezpieczeństwo» – tak niespodzianie przyjdzie na nich zagłada, jak bóle na brzemienną, i nie umkną. Ale wy, bracia, nie jesteście w ciemnościach, aby ów dzień miał was zaskoczyć jak złodziej. Wszyscy wy bowiem jesteście synami światłości i synami dnia. Nie jesteśmy synami nocy ani ciemności. Nie śpijmy przeto jak inni, ale czuwajmy i bądźmy trzeźwi.

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza (Mt 25, 14-30)

Jezus opowiedział swoim uczniom następującą przypowieść: «Podobnie jest z królestwem niebieskim jak z pewnym człowiekiem, który mając się udać w podróż, przywołał swoje sługi i przekazał im swój majątek. Jednemu dał pięć talentów, drugiemu dwa, trzeciemu jeden, każdemu według jego zdolności i odjechał. Zaraz ten, który otrzymał pięć talentów, poszedł, puścił je w obieg i zyskał drugie pięć. Tak samo i ten, który dwa otrzymał; on również zyskał drugie dwa. Ten zaś, który otrzymał jeden, poszedł i rozkopawszy ziemię, ukrył pieniądze swego pana. Po dłuższym czasie powrócił pan owych sług i zaczął rozliczać się z nimi. Wówczas przyszedł ten, który otrzymał pięć talentów. Przyniósł drugie pięć i rzekł: „Panie, przekazałeś mi pięć talentów, oto drugie pięć talentów zyskałem”. Rzekł mu pan: „Dobrze, sługo dobry i wierny! Byłeś wierny w rzeczach niewielu, nad wieloma cię postawię: wejdź do radości twego pana!” Przyszedł również i ten, który otrzymał dwa talenty, mówiąc: „Panie, przekazałeś mi dwa talenty, oto drugie dwa talenty zyskałem”. Rzekł mu pan: „Dobrze, sługo dobry i wierny! Byłeś wierny w rzeczach niewielu, nad wieloma cię postawię: wejdź do radości twego pana!” Przyszedł i ten, który otrzymał jeden talent, i rzekł: „Panie, wiedziałem, że jesteś człowiekiem twardym: żniesz tam, gdzie nie posiałeś, i zbierasz tam, gdzie nie rozsypałeś. Bojąc się więc, poszedłem i ukryłem twój talent w ziemi. Oto masz swoją własność!” Odrzekł mu pan jego: „Sługo zły i gnuśny! Wiedziałeś, że żnę tam, gdzie nie posiałem, i zbieram tam, gdzie nie rozsypałem. Powinieneś więc był oddać moje pieniądze bankierom, a ja po powrocie byłbym z zyskiem odebrał swoją własność. Dlatego odbierzcie mu ten talent, a dajcie temu, który ma dziesięć talentów. Każdemu bowiem, kto ma, będzie dodane, tak że nadmiar mieć będzie. Temu zaś, kto nie ma, zabiorą nawet to, co ma. A sługę nieużytecznego wyrzućcie na zewnątrz – w ciemności! Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów”».

O czym jest dzisiejsza Ewangelia?

Tak jak ubiegłej niedzieli, dzisiejsza Ewangelia skupia się na tym, co powinien robić uczeń Jezusa, czekając na powrót Mistrza. W przypowieści o talentach Jezus mówi, że każdy człowiek otrzymał coś od Boga według swoich możliwości. Każdemu powierzono różne dary i pewną odpowiedzialność za ich wykorzystywanie w codziennym życiu. One powinny przysłużyć się nam do pełnego i radosnego rozwoju. Nie ma powodu, by zazdrościć innym ich talentów używajmy swoich i cieszmy się z każdego postępu. Nieużywanie darów pańskich jest obrazą Pana.

Zastanów się:

  • Dlaczego pan nagradza sługi za wykorzystanie talentów, a karze sługę, który zakopał swój talent?
  • Jak liczba talentów wiąże się z otrzymaną nagrodą?
  • Jakimi talentami i darami dysponuje nasza społeczność? Które talenty wykorzystujemy, a które zaniedbujemy?

 

Przemyśl

(i) Jedna historia w czterech Ewangeliach Wszystkie cztery Ewangelie mówią o Jezusie, lecz każda Ewangelia przedstawia Go inaczej. Dzieje się tak dlatego, że Ewangeliści pisali dla różnych wspólnot, dostosowując dostępny im materiał o nauczaniu i dziele Jezusa Chrystusa do swoich odbiorców.

Ilustruje to przypowieść o talentach. W najstarszej Ewangelii, autorstwa św. Marka, ma ona krótką formę (Mk 13:34). Późniejsi ewangeliści rozwinęli ją, podkreślając różne aspekty nauczania Jezusa. Św. Łukasz (Łk 19:11-27) umieszcza ją w kontekście podróży Jezusa do Jerozolimy, widząc swoją wspólnotę jako pielgrzymów zmierzających do domu Ojca. W jego opowieści dziesięciu sług otrzymuje po jednym talencie. Odpowiada to sytuacji wspólnoty wywodzącej się z pogan: każdy jej członek otrzymał ten sam dar wiary. Zakończenie we wszystkich Ewangeliach jest podobne do zakończenia z dzisiejszego czytania: ci, którzy wykorzystali dar Pana, zostają nagrodzeni, a ci, którzy go zmarnowali — odrzuceni.

W Mt 25:14-30 Jezus już przebywa w Jerozolimie, gdzie staje w obliczu poważnego oporu wobec niego. Przypowieść o „talentach” jest częścią jego nauczania o końcu czasów. Jak opowiada Mateusz, nie wszyscy słudzy mają taką samą liczbę talentów. Jeden otrzymuje pięć talentów, drugi dwa, a trzeci tylko jeden. Jeden talent odpowiadał 6 000 denarom. Gdy przypomnimy sobie, że jeden denar to wynagrodzenie za jeden dzień pracy (Mt 18:24), wtedy możemy zrozumieć, że mistrz okazał każdemu z nich dużo zaufania.

Wspólnota Mateusza, w przeciwieństwie do Łukasza, nie jest jednorodna. Większość pochodzi z judaizmu, ale są i tacy którzy mają pogańskie korzenie. Ewangelista ukazuje tej wspólnocie, że bez względu na pochodzenie etniczne czy dziedzictwo religijne, od każdego członka wspólnoty oczekuje się, że na swój sposób będzie żył darem wiary, który otrzymał od Pan. Na końcu życia (czasów) nagroda będzie taka sama dla wszystkich, zarówno dla tych mających pochodzenie żydowskie, jak i tych o pogańskich korzeniach. Wszyscy będą musieli rozliczyć się z tego, jak wykorzystali lub nie wykorzystali otrzymany od Pana dar bożej obecności w ich życiu. 

Podobnie jak wspólnota Mateusza, nasze wspólnoty chrześcijańskie są często zróżnicowane. Różnimy się pochodzeniem etnicznym i społecznym, wykształceniem oraz zawodem. Wszyscy jednak służymy temu samemu Panu i otrzymamy od Niego tę samą nagrodę, jeśli wykorzystamy wszystkie nasze talenty dla dobra wspólnoty. Wtedy różnorodność będzie nas wzbogacać, zamiast dzielić.

(ii) Zaniedbane talenty zostaną odebrane W obu wersjach przypowieści (Lk 19; 11-27; Mt 25:14-30) słudzy otrzymują nagrodę za wykorzystanie powierzonych dóbr. Przedsiębiorczością pokazują, że znają i kochają pana oraz przyjmują jego wizję życia. Zarówno ten, który zyskał pięć talentów, jak i ten, który zyskał dwa, zostają pochwaleni i zaproszeni do radości pana (Mt 25,21,23). W Królestwie Niebieskim nagroda nie jest miarą zysku. Choć ludzie porównują swoje osiągnięcia, Bóg działa inaczej: radość uczestnictwa w Jego życiu jest niemierzalna i jednakowa dla wszystkich.

Trzeci sługa nie wykorzystał otrzymanego talentu. Sądził, że dobrze zna pana, dlatego wybrał ostrożność i bezczynność (Mt 25,24-30). Okazało się jednak, że zamiast znać pana, po prostu się go bał (Mt 25,25). Lęk paraliżuje, odcina nas od innych i od samych siebie. Utrudnia też poznawanie Boga i udział w radości Jego życia. Ghańczycy mówią: „Ptak, który uważa się za mądrego, wplata własne skrzydła do gniazda i nie może już odlecieć”. Tak jak trzeci sługa, każdy z nas może stać się więźniem ostrożności podyktowanej strachem.

Bóg obdarza każdego z nas inaczej, lecz zawsze Jego łaska ukierunkowana jest dla dobra wszystkich (1 Kor 12). Nawet najmniejszy dar może służyć zarówno obdarowanemu, jak i tym z jego otoczenia. Nie warto więc porównywać darów ani zazdrościć ich innym. Każdy odpowiada przed Bogiem za to, co otrzymał: im więcej mu powierzono, tym więcej się od niego oczekuje (Łk 12,48). Oczekiwanie na Pana nie oznacza bezczynności, lecz korzystanie z darów dla dobra wspólnoty. 

 

Adres

 

ul. Księcia Witolda 2a, Ełk, Poland

Kontakt

 

+48 607 862 464

k.kozkowna2023@gmail.com

Nr konta parafii

 

Bank PKO BP 

52 1020 4724 0000 3102 0028 3887

Wszystkie Prawa Zastrzeżone ©