Parafia bł. Karoliny Kózkówny w Ełku » Uroczystość Trójcy Przenajświętszej

God's Incredible Gift of Love for the World

Przeczytaj Słowo Boże

Czytanie z Księgi Wyjścia (34, 4b-6. 8-9)

Mojżesz, wstawszy rano, wstąpił na górę, jak mu nakazał Pan i wziął do rąk tablice kamienne. A Pan zstąpił w obłoku i Mojżesz zatrzymał się koło Niego, i wypowiedział imię Pana. Przeszedł Pan przed jego oczyma i wołał: «Pan, Pan, Bóg miłosierny i łagodny, nieskory do gniewu, bogaty w łaskę i wierność». Natychmiast Mojżesz skłonił się aż do ziemi i oddał pokłon, mówiąc: «Jeśli darzysz mnie życzliwością, Panie, to proszę, niech pójdzie Pan pośród nas. Jest to wprawdzie lud o twardym karku, ale przebaczysz nasze winy i nasze grzechy, a uczynisz nas swoim dziedzictwem».

Czytanie z Drugiego Listu świętego Pawła Apostoła do Koryntian (13, 11-13)

Bracia, radujcie się, dążcie do doskonałości, pokrzepiajcie się na duchu, jedno myślcie, pokój zachowujcie, a Bóg miłości i pokoju niech będzie z wami. Pozdrówcie się nawzajem świętym pocałunkiem. Pozdrawiają was wszyscy święci. Łaska Pana Jezusa Chrystusa, miłość Boga i udzielanie się Ducha Świętego niech będzie z wami wszystkimi.

Z Ewangelii według św. Jana (3, 16-18)

Jezus powiedział do Nikodema: «Tak Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. Albowiem Bóg nie posłał swego Syna na świat po to, aby świat potępił, ale po to, by świat został przez Niego zbawiony. Kto wierzy w Niego, nie podlega potępieniu; a kto nie wierzy, już został potępiony, bo nie uwierzył w imię Jednorodzonego Syna Bożego».

O czym jest dzisiejsza Ewangelia?

Pismo Święte to słowo Boże, w którym Bóg objawia się człowiekowi. Dlatego wszystko co jest w Piśmie Świętym mówi o Bogu, o Jego relacji z człowiekiem, o tym jaka powinna być odpowiedz człowieka na Boże wezwanie oraz o tym jak powinny wyglądać relacje między ludzkie. Dzisiejsza Ewangelia ukazuje, kim jest Bóg i jak odnosi się do nas.

Aby dobrze odczytać dzisiejszą Ewangelię, warto spojrzeć na nią w świetle spotkania Boga z Mojżeszem na górze Synaj, gdzie zostało zawarte przymierze z Izraelem. Właśnie tam Bóg objawił ludziom kim jest i to co jest Jego główną cechą; wierna miłość do ludzi.

„Przeszedł Pan przed jego oczyma i wołał: «Jahwe, Jahwe, Bóg miłosierny i łagodny, nieskory do gniewu, bogaty w łaskę i wierność»” (Wj 34,6).

W dzisiejszej Ewangelii słyszymy echo tego objawienia: Bóg jest z natury pełen miłości, wierny, miłosierny i gotowy przebaczać.

Zastanów się

Jak Pan Bóg łączy miłość i sprawiedliwość w odniesieniu do człowieka?
Czy wierzysz, że Jezus osobiście umarł za ciebie – tylko za ciebie – tylko dlatego, że cię kochał?
Jak możemy wzrastać w naszym rozumieniu i doświadczeniu Boga Ojca, Syna i Ducha Świętego?

Przemyśl

(i) Miłość i sąd Pismo Święte mówi nam, że Bóg jest sprawiedliwy i kochający. Jak te dwa przymioty łączą się ze sobą w relacji Boga do człowieka? Na kartach Biblii spotykamy Boga, który przeciwstawia się złu i grzechowi swoim sprawiedliwym gniewem i słusznym sądem – ale jednocześnie spotykamy Boga, który do grzeszników i złoczyńców podchodzi z miłosierdziem, "powoli się gniewając" i ukazując "gotowość do przebaczenia". Jednocześnie spotykamy tam Boga, który z ojcowską dyscypliną odnosi się do grzeszników. Czy Ojciec, który karze swojego syna przestaje go kochać?

Święty Jan Ewangelista w dzisiejszej Ewangelii mówi nam, że Ojciec zesłał swojego Syna na świat – nie po to, by potępiał, lecz by odkupił – nie aby niszczył, lecz aby leczył i przywracał. Święty Paweł Apostoł mówi nam, że "zapłatą za grzech jest śmierć, ale darem Bożym jest życie wieczne w Chrystusie Jezusie, naszym Panu" (Rz 6:23). Bóg nie pragnie śmierci nikogo (Ez 18:23,32, Ez 33:11, Mdr 1:13). Zamiast tego daje nam wolność wyboru między życiem a śmiercią – dobrem a złem.

Kiedy wybieramy grzech i podążamy własną drogą z dala od Boga, sprowadzamy na siebie potępienie. Grzech odciąga nas od Boga i prowadzi do duchowej śmierci – śmierci gorszej niż fizyczna utrata życia, ponieważ prowadzi do życia bez nadziei, życia, które kończy się unicestwieniem i oddzieleniem od Bożego pokoju i radości.

Jezus został wysłany na misję ratunkową, by uwolnić nas od niewoli grzechu i śmierci oraz przynieść nam obfite życie, które nigdy się nie kończy. Jego śmierć przyniosła nam prawdziwą wolność i obfitość nowego życia w Jego Duchu – a także przebaczenie, pojednanie i adopcję jako dzieci Boże.

Jezus wziął na siebie wszystkie nasze grzechy i przybił je do krzyża (Kolosan 2:14). Jego śmierć była ofiarą odkupienia za nasze grzechy i doskonałą ofiarą dla Ojca w naszym imieniu. Nie znajdziemy większego dowodu Bożej miłości do ludzkości niż krzyż Jezusa Chrystusa. "Aby wykupić niewolnika, Bóg oddał swojego Syna" (z wczesnochrześcijańskiego hymnu na liturgię wielkanocną). Misja Jezusa była motywowana miłością i posłuszeństwem. Dlatego On dobrowolnie oddał za nas życie. Jezus powiedział swoim uczniom, że nie ma większej miłości niż to, by ktoś dobrowolnie oddał życie za przyjaciela (J 15:13). Bóg w działaniu Jezusa pokazał nam jak bardzo nas kocha i co jest w stanie zrobić, aby nas uwolnić i uczynić przyjaciółmi oraz ukochanymi dziećmi Bożymi.

(ii) Wiara w Syna Bożego Pismo mówi nam, że Bóg znał każdego z nas jeszcze zanim zostaliśmy poczęci w łonie matki (Ps 139:13, Jer 1:5). Zostaliśmy stworzeni, aby żyć w zjednoczeniu z Bogiem i dzielić Jego miłość oraz chwałę na zawsze. Św. Augustyn napisał: "Bóg kocha każdego z nas tak, jakby był tylko jeden którego można kochać." Miłość Boga jest pełna i doskonała, ponieważ jest całkowicie skierowana na nasze największe dobro – by uczynić nas całością i zjednoczyć w doskonałej więzi miłości i pokoju. Dlatego Bóg był gotów posunąć się do ostateczności, czym była śmierć Jezusa na krzyżu, by ocalić nas od niewoli, grzechu i śmierci.

Miłość Boga ma moc uwolnić każdego z nas od wszelkich form niewoli grzechu – czy to niewoli strachu i winy, pychy i chciwości, zazdrości i nienawiści. Ale, możemy poznać miłość Boga i doświadczyć Jego uzdrawiania tylko w takim stopniu, w jakim pokładamy w Nim wiarę i oddajemy nasze życie Jego woli. Wiara jest kluczem, który otwiera drzwi do Chrystusa i Jego uzdrawiania w naszym życiu. Wiara jednocześnie wymaga pokuty i posłuszeństwa oraz zwrócenia się do Boga z wierzącym sercem i słuchającym uchem. Dlatego Jezus powiedział: "Kto we mnie wierzy, nie jest potępiony" (J 3:18).

Wiara, że Jezus jest Jedynym Synem Bożym, który umarł za nasze grzechy, jest kluczem otwierającym drzwi do Jego obecności w naszym życiu. Jezus powiedział: "Oto stoję u drzwi i kołaczę:
jeśli ktoś posłyszy mój głos i drzwi otworzy, wejdę do niego i będę z nim wieczerzał, a on ze Mną." (Ap 3:20). Pan Jezus puka do drzwi twojego serca – czy dziś posłuchasz i otworzysz?

(iii) Trójjedyna natura Boga
Pan Jezus objawił swoim uczniom wielką tajemnicę naszej wiary – trójjedyną naturę Boga oraz nierozłączne zjednoczenie wiecznego Ojca, Syna i Ducha Świętego. Misją Jezusa jest objawienie nam chwały Boga – Trójcy osób – Boga Ojca, Syna i Ducha Świętego – oraz zjednoczenie nas z Bogiem we wspólnocie miłości. Ostatecznym celem, dla którego Bóg nas stworzył, jest wejście „człowieka bożego” do doskonałej jedności Błogosławionej Trójcy.

Żydzi rozumieli Boga jako Stwórcę i Ojca wszystkiego, co stworzył (Pwt 32:6) oraz rozumieli naród Izraela jako pierworodnego syna Boga (Wj 4:22). Jezus objawia im Ojca w niespotykanym sensie. Jest On wiecznie Ojcem ze względu na relację ze swoim jedynym Synem, który wzajemnie jest Synem tylko w odniesieniu do Ojca (zob. Mt 11:27). Duch, który jest owocem wiecznej miłości między Ojcem i Synem również jest nierozerwalnie w jedności z Ojcem i Synem.

Misja Jezusa i Ducha Świętego jest taka sama. Dlatego Jezus mówi swoim uczniom, że Duch objawi chwałę Ojca i Syna i powie im wszystko co stanowi o Prawdzie. Przed swoją Paschą Jezus objawił Ducha Świętego jako "Parakleta" i Pomocnika, który będzie z uczniami Jezusa, by nauczać i prowadzić ich "ku całej prawdzie" (J 14:17,26; 16:13). Jako naśladowcy Chrystusa jesteśmy w chrzcie powołani do dzielenia się życiem Trójcy Świętej tutaj na ziemi w wierze i po śmierci w świetle wiecznym.

Klemens Aleksandryjski, Ojciec Kościoła z III wieku, napisał: "Co za zdumiewająca tajemnica! Jest jeden Ojciec wszechświata, jeden Logos (Słowo) wszechświata, a także jeden Duch Święty, wszędzie jeden i ten sam; jest też jedna dziewica, która została matką, i chciałbym nazwać ją 'Kościołem'."

(iv) Osobiste poznanie Boga To Duch Święty objawia nam Ojca i Syna oraz daje nam dar wiary, byśmy poznali i zrozumieli prawdę Bożego słowa. Przez chrzest otrzymujemy dar Ducha Świętego. Pan odnawia dar Ducha w każdym z nas, gdy otwieramy serca z oczekującą wiarą i poddajemy się Jego działaniu w naszym życiu. Jezus obiecał swoim uczniom, że ześle im Ducha Prawdy, który będzie ich Nauczycielem i Przewodnikiem. Prośmy Pana Jezusa, aby odnowił w nas dar Ducha Świętego, który wzmacnia nas siedmiokrotnymi darami mądrości i zrozumienia, właściwego osądu i odwagi, wiedzy i czci oraz świętej bojaźni Pańskiej (Iz 11:2-3).