Parafia bł. Karoliny Kózkówny w Ełku » Zanurzeni w Bożej miłości

Zanurzeni w Bożej miłości

Przeczytaj Słowo Boże

Czytanie z Dziejów Apostolskich (8, 5-8. 14-17)

Filip przybył do miasta Samarii i głosił im Chrystusa. Tłumy słuchały z uwagą i skupieniem słów Filipa, ponieważ widziały znaki, które czynił. Z wielu bowiem opętanych wychodziły z wielkim krzykiem duchy nieczyste, wielu też sparaliżowanych i chromych zostało uzdrowionych. Wielka radość zapanowała w tym mieście.
Kiedy Apostołowie w Jerozolimie dowiedzieli się, że Samaria przyjęła słowo Boże, wysłali do nich Piotra i Jana, którzy przyszli i modlili się za nich, aby mogli otrzymać Ducha Świętego. Bo na żadnego z nich jeszcze nie zstąpił. Byli jedynie ochrzczeni w imię Pana Jezusa. Wtedy więc Apostołowie wkładali na nich ręce, a oni otrzymywali Ducha Świętego.

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Piotra Apostoła (1 P 3, 15-18)

Najdrożsi:
Pana Chrystusa miejcie w sercach za Świętego i bądźcie zawsze gotowi do obrony wobec każdego, kto domaga się od was uzasadnienia tej nadziei, która w was jest.
A z łagodnością i bojaźnią Bożą zachowujcie czyste sumienie, ażeby ci, którzy oczerniają wasze dobre postępowanie w Chrystusie, doznali zawstydzenia właśnie przez to, co wam oszczerczo zarzucają. Lepiej bowiem, jeżeli taka wola Boża, cierpieć dobrze czyniąc, aniżeli czyniąc źle.
Chrystus bowiem również raz umarł za grzechy, sprawiedliwy za niesprawiedliwych, aby was do Boga przyprowadzić; zabity wprawdzie na ciele, ale powołany do życia Duchem.

Słowa Ewangelii według Świętego Jana (14, 15-21)

Jezus powiedział do swoich uczniów: «Jeżeli Mnie miłujecie, będziecie zachowywać moje przykazania. Ja zaś będę prosił Ojca, a innego Parakleta da wam, aby z wami był na zawsze – Ducha Prawdy, którego świat przyjąć nie może, ponieważ Go nie widzi ani nie zna. Ale wy Go znacie, ponieważ u was przebywa i w was będzie. Nie zostawię was sierotami. Przyjdę do was. Jeszcze chwila, a świat nie będzie już Mnie widział. Ale wy Mnie widzicie; ponieważ Ja żyję, i wy żyć będziecie. W owym dniu poznacie, że Ja jestem w Ojcu moim, a wy we Mnie i Ja w was. Kto ma przykazania moje i je zachowuje, ten Mnie miłuje. Kto zaś Mnie miłuje, ten będzie umiłowany przez Ojca mego, a również Ja będę go miłował i objawię mu siebie».

O czym jest dzisiejsza Ewangelia?

Dzisiejsza Ewangelia kontynuuje mowę pożegnalną Jezusa. Na samym początku Pan podkreśla, że miłość Boga objawia się w nas przez zachowanie Jego przykazań. Poza tym wierność przykazaniom jednoczy wierzących. Następnie Pan Jezus zapewnia uczniów, że nie zostaną sami i obiecując im zesłanie Ducha Prawdy. W tym fragmencie mowy podkreślona jest głęboką więź jak panuje między Ojcem, Synem i uczniami: „Ja jestem w Ojcu moim, a wy we Mnie i Ja w was”.

Zastanów się

Co sprawia, że jesteśmy ludźmi naprawdę podobnymi do Boga?
Skąd wiemy, że Bóg naprawdę kocha każdego z nas?
W jaki sposób Duch Święty wspiera nas jako doradca?

Przemyśl

(i) Natura miłości Już na samym początku stworzenia Bóg stwierdził, że „nie jest dobrze, by człowiek był sam” (Rdz 2:18). W zamyśle Boga wiec został człowiek stworzony w miłości do miłości po to, aby być wspólnotą kochających się osób, tak jak Ojciec, Syn i Duch Święty. To miłość jest tym co nierozerwalnie jednoczy ludzi na wzór Trójcy Przenajświętszej do życia we wspólnocie. John Henry Newman powiedział: „Kochamy, ponieważ naszą naturą jest kochać, a tak jest, ponieważ Bóg chciał, aby Miłość była istotą naszego człowieczeństwa.”

Pan Jezus wielokrotnie podkreślał wobec swoich uczniów, jak głęboka i niezniszczalna jest Jego więź z Ojcem, której fundamentem jest wzajemna MIŁOŚĆ. Jedność Ojca z Synem oparta jest wzajemnej miłości, która stanowi źródło wszelkiego dobra.

Miłość Jezusa i Ojca do ludzkości została wyrażona w Jezusie. To w Jego nauce i życiu widzimy, że Boża miłość ma na celu dobro stworzenia. Każdy naśladowca Chrystusa powinien pamiętać, że Boża miłość prowadzi człowieka do pełni życia i jest DOBREM obecnym w nas. Najważniejszym wyrazem miłości Boga do człowieka jest przyjście na świat Jego jedynego Syna Jezusa Chrystusa, który z miłości do człowieka umarł na krzyżu i zmartwychwstał, aby człowiek mógł żyć w pełni, czerpiąc z daru życia, które został nam dany przez Boga. To w naszej wzajemnej miłości objawia się miłość Boga każdego w naszym świecie. (1 J 4:9).

(ii) Poznanie Bożej miłości Wpatrując się w Jezusa umierającego na krzyżu widzimy dowód Bożej miłości oraz cenę, jaką Bóg jest gotów zapłacić, by odkupić każdego z nas z niewoli grzechu, śmierci i szatana. To na krzyżu Jezus poświęcił swoje życie, byśmy mogli mieć życie, które daje nam poczucie bycia dla kogoś i abyśmy mieli życie wieczne z Bogiem, życie pełne miłości i jedności z Ojcem, Synem i Duchem Świętym na wieki.

Poprzez krzyż Jezus otworzył nam nową możliwość budowania relacji z Bogiem jako Jego ukochane dzieci (Rz 8:14-17).

Pan Jezus zachęca swoich uczniów do podążania ścieżką miłości, która objawia się uczniom w woli Ojca. Prawdziwa miłość oznacza coś więcej niż tylko uczucia, emocje czy dobre zamiary, to wszystko choć ma znaczenie, nie świadczy jeszcze o autentycznej miłości. Miłość do Boga najpełniej ukazuje się w posłuszeństwie, które jest wyrazem naszej miłości.

(iii) Najcenniejszy dar Jezusa dany ludzkości Jezus obiecał swoim uczniom wyjątkowy dar – Ducha Świętego, który miał być ich Adwokatem, Doradcą oraz Pomocnikiem. „Paraklet” to określenie z zakresu prawa; oznacza osobę, która broni kogoś przed przeciwnikiem i wspiera w trudnym procesie sądowym. Dla uczniów Jezusa Duch Święty pełni rolę Rzecznika i Pomocnika, prowadzi, wzmacnia i pomaga przejść bezpiecznie przez trudności oraz wyzwania, stojące na ścieżce ich życia.

Duch Święty jest także dawcą życia, który pochodzi od Boga i to Duch św. tu na ziemi podtrzymuje nas w relacji z Bogiem. Duch Święty prowadzi nas prze życie drogą prawdy, mądrości i dobroci. To on sprawia, że nigdy nie przestajemy odkrywać nowej rzeczywistości w relacji z Bogiem i nami samymi, a dzieje się tak, ponieważ Duch Święty prowadzi nas coraz głębiej ku poznaniu Bożej miłości, prawdy i dobroci.

Duch Święty jest źródłem życia pochodzącego od Boga i to dzięki Niemu możemy utrzymywać naszą więź z Bogiem tutaj, na ziemi. Kieruje On nami ku prawdzie, mądrości oraz dobroci. Od Niego uczymy się nieustannie i poznajemy coraz głębiej źródło Bożej miłości, prawdy i dobroci. Jezus obiecał swoim uczniom dar pokoju, jednak ten dany nam przez Ducha Świętego POKÓJ to nie tylko brak konfliktów czy problemów, ale przede wszystkim to, co służy naszemu najwyższemu dobru - zaufanie Bogu, wiara w Jego obietnice i posłuszeństwo Jego słowu. Wszystko to dają nam poczucie wewnętrznego pokoju i bezpieczeństwa, poczucie Bożej obecności. Miłość Chrystusa niesie ze sobą ogromną radość i ukojenie nawet w trudnych chwilach i cierpieniu. Paweł Apostoł podkreśla: „Któż nas może odłączyć od miłości Chrystusowej? Utrapienie, ucisk czy prześladowanie, głód czy nagość, niebezpieczeństwo czy miecz?... I jestem pewien, że ani śmierć, ani życie, ani aniołowie, ani Zwierzchności, ani rzeczy teraźniejsze, ani przyszłe, ani Moce, ani co [jest] wysoko, ani co głęboko, ani jakiekolwiek inne stworzenie nie zdoła nas odłączyć od miłości Boga, która jest w Chrystusie Jezusie, Panu naszym.

(Rz 8:35,38-39).